VERZENDERKENSMAAND.... APRIL

Arnold Dewelf - 2009-01-17 14:13:07

In het midden van vorige eeuw werden velen op 1 april “op den driel” gestuurd. Nu vinden we deze gewoonte alleen nog terug in dagbladen, maar daar blijft het meestal bij. Voor mij was mijn meter het jaarlijks slachtoffer. Als tienjarige kwajongen had ik er heel wat leedvermaak in, wanneer ik haar op staande voet zag stappen naar het huis van haar echtgenoot, waar ik haar zogezegd voor een dringende boodschap naartoe stuurde. Eigenlijk een wellicht onschuldige zet van mijnentwege, maar toch een beetje ondeugend, moet ik bekennen. Mijn meter was de enige gehuwde van de drie tantes en daarmee het ideale slachtoffer. En toch! Zelfs als gemakkelijke prooi verdiende ze deze plagerij eigenlijk niet, omdat ze, niettegenstaande zij verstandelijk geen hoogvlieger was, een gouden hart en een goede inborst had. Trouwens, ik vermoed zelfs dat ze het spelletje meespeelde om mij dat kleine pleziertje te gunnen. Zo was zij. En daarom verdient ze posthuum een eresaluut. Elke zondag bracht haar man na een bezoek met zijn vaste vrienden aan een huis waar “onder het hoedje” geschonken werd, repen chocolade mee voor de “jong” en die jong was ik. In de loop van de week wist ik dat poat die chocolade in haar kamer bewaarde. Wanneer ik dan een zaag opzette om een stuk “koddor” het chocolademerk côte d’or, kon ze nooit lang aan mijn aandringend vragen weerstaan en ging een stuk halen. Bij andere kennissen is mij die éénaprilmop nooit gelukt : ik kon mijn lach nooit bedwingen.

Nieuws

  • » Actualiteit
  • » Sportnieuws
  • » Familienieuws
  • » Blogs
  • » Gastenboek