PALMZONDAG.... MAART

Arnold Dewelf - 2009-01-17 14:12:31

Het meest intrigerende op deze palmzondag voor mij als kind was het feit dat, na een korte ommegang rond de kerk, de koster die dag de pastoor met de misdienaars buiten de kerk sloot. Dan moest de pastoor  kloppen om binnen te mogen. Dit was natuurlijk symbolisch bedoeld voor de blijde intocht van Jezus in Jeruzalem.

Het bezoek aan het kerkhof na de hoogmis op deze eigenlijk feestelijke dag kwam mij voor als een onbegrijpelijk contrast. Het kerkhofbezoek met palmsteken op de graven was een volkse gewoonte in een beperkt aantal parochies van ons Haspengouw. Maar waarom ? Mij totaal onbekend. Het bracht wel mee dat de graven tweemaal per jaar een flinke beurt moesten krijgen : bij Palmzondag en voor Allerheiligen.
Hetgeen ik mij ook nog herinner uit lang vervlogen dagen, is dat ik met moeder en mijn grootvader-peter moest gaan palmsteken op het kerkhof na de hoogmis, soms op voor mij fictieve graven, die nu waren ingenomen door een wegeltje of een ander graf. Het schenen voor mijn tochtgenoten begraafplaatsen te zijn geweest van mijn voorzaten of een oom of tante voor mij van het zoveelste knoopsgat, die ik nooit in leven heb gekend. Bij elke stop werd een naam gepreveld, het bewijs van de echtheid voor mijn medebezoekers. Maar ik was mee op stap en moest dus mee doorgaan tot het einde. Wat ik natuurlijk plichtsgetrouw en onderdanig deed. Ik zou niet anders gedurfd hebben. Na de dood van mijn peter werd de palmtocht op het kerkhof erg sterk vereenvoudigd.

In de namiddag van palmzondag stapte ik ook vaak mee met de familie van vaderskant om op velden en akkers een palmtakje te gaan steken voor het welslagen van de eerstkomende oogst en baatte het niet, dan schaadde het ook niet. Zo liep ik weer achter de rokken van de tantes mee naar de velden. Die dag werd de palm (een buxustakje) echt alle mogelijke eer bewezen.

Nieuws

  • » Actualiteit
  • » Sportnieuws
  • » Familienieuws
  • » Blogs
  • » Gastenboek