Leiderschap en verantwoordelijkheid de rode draad

Arnold Dewelf - 2009-01-17 14:18:19

Was het een voorstel, een democratische verkiezing, een oproep, een verzoek, de eigen betrachting, een roep tot leiderschap of de morele plicht om verantwoordelijkheid te nemen. Het loopt als een rode draad door het ganse leven.
Het begon als misdienaar in 1940, juist vóór W.O.II, functie waarvoor je werd uitgekozen, waarschijnlijk omwille van de familiale achtergrond. De klasleraar vierde latijnse duidt je in 1945 aan als vendelleider van één der vier klasvendels. Waarom die uitverkiezing? Ik zou het niet weten. Je wordt in 1946 op je zestiende aangesproken door een medestudent om samen stappen te ondernemen in het oprichten en later, na een tweede klaskamp, een eerste klaskamp en een ridderkamp, als ridder-hernieuwer KSA “Voor outer en heerd” te leiden, alsook de kampen te Groot-Gelmen, Teuven, Alde Biesen, Neerrepen en Lichtaart. Bij de verkiezing van het bestuur van de Mariacongregatie in retorica 1948-49 komt je naam als assistent van de praeses uit de bus. In het hoogstudentenleven wordt je in 1952 democratisch door de Vlaamse hoogstudentengemeenschap van “’t En Zal” tot praeses verkozen. De intellectueel opgebouwde achtergrond laat voorzien dat je als reserve-officier zal fungeren tijdens de militaire dienst in 1953, waarvoor later het kruis van ridder in de kroonorde werd toegekend. In je eenheid wordt je uitgekozen om met je peloton in het kamp en schietveld te Leopoldsburg vaste telefoonlijnen te gaan leggen. Heerlijke maanden waren het als verantwoordelijke werfleider met gemotiveerde manschappen te velde gaan werken in plaats van de verveling in de kazerne te Mons. In 1958 wordt je geroepen om bestuurslid te worden van de plaatselijke CM-afdeling en meteen wordt je voor vijftig jaar voorzitter van CM, de Derde Leeftijd en Ziekenzorg. Hiervoor werd een ereteken toegekend en, na vijftig jaar, een kleine viering gehouden met het opspelden van een nieuw ereteken. Wanneer hoofdonderwijzer-organist Dewitte in 1958 overlijdt, doet pastoor Keunen je het verzoek als titularis-organist die plaats te willen innemen. Daaruit volgt ook tijdelijk de leiding van het zangkoor. Wie zou de goede pastoor Keunen dit verzoek kunnen weigeren ? Kort nadien wordt onder het pastoraat van Van den Heuvel de parochieraad opgericht en het voorzitterschap wordt, weer eens na democratische verkiezing, naar je toegeschoven. De Bond van Grote en van Jonge Gezinnen, de latere Gezinsbond, wordt door propagandist Breesch nieuw leven ingeblazen. Een nieuw bestuur wordt samengesteld. Op aandringen van de propagandist treed ik toe tot dat bestuur mits alle leden van het oude bestuur aanblijven en een paar nieuwe mensen van mijn keuze, Eugène en Julien, in dat bestuur worden opgenomen. Aan die voorwaarden wordt graag voldaan en ik “mag” als plaatselijk voorzitter de kar weer trekken. Dat heb ik meer dan dertig jaar graag gedaan omwille van de sfeer in dat nieuwe bestuur : buitengewoon : volgzaamheid en volle inzet van alle bestuursleden. Wat kun je nog meer wensen? Met een stootje in de rug van Falise, werd mijn lidmaatschap in de kerkfabrieksraad aanvaard, nadien een tijdje lid van ambswege als burgemeester en tenslotte kortstondig als erelid.
Jarenlang heeft Vechmaal aan de klaagmuur gestaan om een betere vergaderzaal, werden allerlei bevragingen en bijeenkomsten georganiseerd, maar telkens liep het op een sisser uit, tot uiteindelijk de stier met de horens werd gevat en er twintig jaar lang werd gewerkt, vooral gedurende de zes laatste jaren (1982-1988) met de steun van ingenieur Jan Bayens, de ganse bevolking, van alle verenigingen, die hun financieel deel bijdroegen, ieder volgens zijn eigen middelen en overtuiging. Zo kwam onder mijn leiding, zorgen, zweet, inzet, gedrevenheid en verantwoordelijkheid, toentertijd voor meer dan tien millioen, de grote dag van de opening op 7 mei 1988, een levenswerk dat op die manier voltooid werd en waarvan de inwoners en de verenigingen van Vechmaal, voor wie dit Ontmoetingscentrum tenslotte is opgericht, nog vele jaren zullen genieten. Een mijlpaal in de dorpsgeschiedenis van deze kleine gemeenschap. De mensen van dit dorp wilden iets bereiken en konden dat ook verwezenlijken. Deze zaal bewijst het tenvolle.
Beroepshalve, als industrieel ingenieur, mocht ik Sterkteleer, Analytische en Toegepaste Mechanica doceren aan het hoger instituut van de Aalmoezeniers van de Arbeid te Seraing. Gedurende de tien laatste jaren van mij carrière werd ik tot onderdirecteur geroepen om, na mijn oppensioenstelling, nog ettelijke jaren als administrator te fungeren bij de inrichtende macht van de Franstalige scholen van dezelfde congregatie in België.
In het plaatselijk sociale leven was ik lid van de Onderlinge Bedrijfshulp, bestuurslid van de Landelijke Gilde en van de koninklijke Fanfare “De Katholieke Jeugd”, sponsor van de voetbalclub “De Zwaluw” en voorzitter van de gemeentelijke Sport- en Cultuurraad van de fusiegemeente Heks. Twee aangeboden functies, deze van voorzitter van de voetbalclub en deze van dirigent der fanfare, heb ik moeten weigeren omdat zulke functies te veel van je tijd vergen, ik reeds voldoende hooi op mijn vork had met daglessen, viermaal per week avondlessen, een portefeuille van verzekeringen beheerde en al mijn reeds aangegaan sociaal engagement. Ik moest ook rekening houden met mijn gezinsleven, dat mij nu reeds al te vaak moest missen. Een goed trekpaard wordt al te gemakkelijk voor vele karren gespannen.
Als militair, was ik reserve-officier bij het 11de Bataljon Transmissietroepen. 

In de gemeente Heers met haar twaalf deelgemeenten was ik achtereenvolgens gemeenteraadslid, eerste schepen en burgemeester.

Voor mijn publicaties was ik auteur van de Nederlandstalige en van de Franstalige brochure “100 Jaar Aalmoezeniers van de Arbeid in België” en van “Notes de l’histoire et anecdotes depuis 1940” van de Aalmoezeniers van de Arbeid te Seraing, co-auteur van “Het Dorpsverleden van Vechmaal”, van de brochures “De Sint-Pieterskapel en haar landelijke omgeving” en “Veulen Haspengouws Kasteeldorp” en van een volledige reeks (14 delen) Nederlandstalige én Franstalige handboeken voor Wiskunde in het Secundair Technisch Onderwijs. Tenslotte, gedurende meer dan dertig jaar, eindredacteur van de Dorpskalender van de fusiegemeente Heers.

Ik ontving de eretekens van Kruis van Ridder in de Kroonorde ; Mutualistisch erkentelijkheidsereteken vanwege CM ; “Bene de Ecclesia merenti” van het Bisdom Hasselt ; Vanwege de Gezinsbond uit erkentelijkheid ; Erkenningsereteken van de Belgische Boerenbond.

Ik besloot dit alles als erevoorzitter van de Gezinsbond Vechmaal, erevoorzitter van Ziekenzorg en Derde Leeftijd Vechmaal, erelid van de koninklijke fanfare “De Katholieke Jeugd” Vechmaal.

Na dit rijkgevulde leven gaat mijn grote dank naar mijn gezinsgenoten en naar mijn talrijke medewerkers die mij de vrijheid gunden, mij in de mogelijkheid stelden en mij hielpen dit alles te realiseren voor de verschillende aangehaalde gemeenschappen waarin ik heb mogen leven en werken. Was dat geen welgeslaagde carrière ? Een zeer verdienstelijk leven, nooit uit eigenbelang.

Nieuws

  • » Actualiteit
  • » Sportnieuws
  • » Familienieuws
  • » Blogs
  • » Gastenboek