NIEUWJAAR.... JANUARI

Arnold Dewelf - 2009-01-17 14:04:50

“Een zalig en gelukkig nieuwjaar”, was eertijds de geijkte formule die op deze dag na elke mis door het ganse dorp zinderde. Iedereen riep naar iedereen zijn nieuwjaarswensen. Deze oude en goede gewoonte heeft thans om o.a. twee redenen van haar pluimen verloren : de kerken lopen leeg en de mensen zijn veel meer individualistisch ingesteld. Met een bezoek of een seintje per telefoon beperkt men zich nu tot zijn familieleden, echte goede vrienden en geburen. Het blijft wel een dag van goed humeur, dat zijn aanloop neemt op Kerstmis. In deze rustige en vredevolle periode wil iedereen zich van zijn aangenaamste kant tonen tegenover de medemensen. Laten we dat nog lang zo houden.
Een oude herinnering die mij nog levendig voor de geest staat, is het gaan “heilen” bij de pastoor op nieuwjaar na het lof. Als we naar zijn gul geworpen appelen, noten en kleine geldstukken zoals knepkes, vijf centen, soms een kwartje, scharrelden, kon pastoor Brems zo hartelijk lachen. Dat deed hem blijkbaar groot genoegen. Bij deze gelegenheid was ook hij in zijn oude dag en met zijn jichtige knoken goed gemutst.
Moest u mij de vraag stellen welke begrippen voor mij op deze dag van belang zijn, zou ik antwoorden : V, V, V : verzoening, vrede, vriendschap.
Telkens moeder mij als kind in de hoek zette - de zwaarste straf die ze mij kon opleggen, vooral omdat ik dan door haar voor de duur van de straf genegeerd werd - moest ik mij met die situatie kunnen verzoenen. Daar had voor mij het woordje verzoening voor het eerst reeds zijn volste betekenis. De pesterijen in de lagere school omdat ik een streepje vóór had bij de meester, waren zwaar voor die tengere schouders, - tweede keer verzoening - maar ik heb er mij toch heelhuids doorgesparteld. Bij gelegenheid van het feest voor de derde leeftijd heb ik in een gebaar van verzoening alle tegenstellingen overboord geworpen en persoonlijk vroegere tegenstanders, “vijanden”, concurrenten of gewoon onverschilligen telefonisch uitgenodigd. Hun globale positieve reactie heeft me dan ook het gelukzalig gevoelen van voldaanheid bezorgd. Alleen door verzoening kunnen lang gesloten deuren weer opengaan. Tot onze grote vreugde hebben ook familiale omstandigheden tot verzoening geleid. Toch is er voor een paar mensen geen vergiffenis mogelijk. Levenslange haat heb ik gezworen. Dat zij, pastoor of overheid, het initiatief maar nemen en dan zal ik wel zien hoe ik kan reageren, maar de schade is groot en een echt herstel zal uiterst moeilijk zijn. Zij mogen voor mijn part het ook zo laten en zo naar de overkant reizen.
Vrede is het gevolg van de verzoening. De wereld vraagt om vrede, geen oorlog meer. Spijtig genoeg leggen de machtigen der aarde zich daar niet bij neer en wíj, wij mogen het uitzweten. Bush kon, spijtig genoeg, het paar schoenen nog nipt ontwijken. Arrogantie en grootheidswaanzin zijn in alle omstandigheden een foute ingesteldheid. Indien de fundamentele rechten van ieder mens gerespecteerd zouden worden over de gehele wereld, - maar dat is en blijft een illusie -  is de vrede tussen alle mensen gewaarborgd, de honger verbannen en daalt de hemel over de aarde.
Vriendschap tenslotte, het tengere plantje dat niet in alle tuinen groeit, is een hemelse deugd. Het moet eerst gekweekt worden, sterk doorgroeien, stevige wortels ontwikkelen en daarna gekoesterd worden als een mooie, zoniet de mooiste eigenschap van elke goede mens. Zalig is het bij gelukkige vrienden te vertoeven. Vrienden zijn niet zelfzuchtig, niet vooringenomen, zijn spontaan, elkaar genegen en staan steeds klaar voor de andere, hebben een groot hart voor de medemens. Een echte en hechte vriendschap heeft goudwaarde, is een van de mooiste geschenken voor de mens op aarde en gaat levenslang mee.

 

 

Nieuws

  • » Actualiteit
  • » Sportnieuws
  • » Familienieuws
  • » Blogs
  • » Gastenboek